Improwizacja taneczna

techniki improwizacji i tańca intuicyjnego Improwizacja taneczna

Gaga Dance (Gaga / Gaga People / Gaga Dancers)

• Gaga to język ruchu i pedagogika ruchu stworzona przez Ohada Naharina (Batsheva Dance Company, Izrael).

• W Gaga zajęciach często używa się improwizacji: nauczyciel daje obrazy, instrukcje werbalne lub sugestie („imagery”) typu: „porusz się jakbyś unosił się nad ziemią”, „czuj ciężar”, „eksperymentuj z tym, co czujesz w kostkach/ramionach/plecach” – to inspiracje, które uruchamiają spontaniczny ruch. Gaga ma dwie ścieżki edukacyjne: Gaga Dancers – dla osób z doświadczeniem tanecznym, i Gaga People – dla tych, którzy nie są zawodowymi tancerzami, ale chcą eksplorować ruch, nieskrępowaną ekspresję i świadomość ciała.

• Na przykład w Polsce Natalia Iwaniec jest certyfikowaną instruktorką Gaga. Organizuje warsztaty Gaga/People, improwizacji z elementami Gaga, w których uczestnicy pracują ruchowo bez wcześniejszego przygotowania choreograficznego, często bez luster, z dużym naciskiem na percepcję ciała, wyobraźnię, eksplorację własnych ograniczeń i potencjału.

Inne techniki improwizacji i intuicyjnego tańca

• Contact Improvisation (CI) – technika postmodernistyczna / współczesna, rozwinięta w USA w latach 70‑tych przez Steve’a Paxtona. Opiera się na kontakcie fizycznym między partnerami, dzieleniu ciężaru, reagowaniu na siłę grawitacji, przeciwwag, momentami „podporu” / wolnej eksploracji ruchu.

• Improwizacja strukturalna – to improv, który ma pewne punkty odniesienia: mogą to być zadania (np. tylko określone części ciała mają być aktywne), ograniczenia przestrzenne, tematy wizualne lub emocjonalne, rytm, zadana jakość (np. płynność, ciężkość, lekkość), interakcja z innymi tancerzami lub z przestrzenią. Taki rodzaj improwizacji pojawia się często w kontekstach współczesnego tańca (contemporary), performance’u i warsztatów twórczych.

• Techniki somatyczne / prace z percepcją ciała – metody jak Release Technique, Body‑Mind Centering, praca z oddechem, świadomością mięśni, struktur ciała, punktów napięcia / relaksu, poszukiwanie naturalnego, nie wymuszonego ruchu. Improwizacja często łączy się z tymi technikami, bo pozwala tancerzowi dostroić ciało do wewnętrznych odczuć i zewnętrznych impulsów.