Francuski tancerz i choreograf Maurice Béjart zrewolucjonizował taniec XX wieku. Zmarły blisko 16 lat temu artysta współpracował z Operą Paryską ponad 40 lat i stworzył dla jej zespołu baletowego ponad 20 przedstawień. Część z nich nadal jest w repertuarze tej narodowej sceny Francji.
Starsi baletomani z pewnością pamiętają występ na Łódzkich Spotkaniach Baletowych (1970) prowadzonego wtedy przez Béjarta belgijskiego zespołu Balet XX Wieku. O bilety na ten występ stoczono zaciekłą batalię, na widownię Teatru Wielkiego w Łodzi wpuszczono za dużo widzów, co groziło katastrofą.
Wśród niezwykłych prac tego artysty z pewnością pierwsze miejsce zajmuje jego zupełnie niezwykła choreografia do BoleraMaurice’a Ravela. Béjart odarł pierwotną wersję Bronisławy Niżyńskiej (1928) z hiszpańskiego folkloru, zostawiając na scenie jedynie wielki okrągły stół. To wokół niego półnadzy tancerze, wykonują zmysłowy hiszpański taniec – bo na stole tańczy z kolei przedmiot ich pożądania: gorąca Hiszpanka.
Podczas tego wieczoru baletowegozostaną zaprezentowane także dwie inne, równie legendarne choreografie Béjarta, do: baśni Ognisty Ptak Igora Strawińskiego i cyklu Pieśni wędrującego czeladnika Gustava Mahlera (tutaj partię barytonową śpiewa 33-letni Samuel Hasselhorn, solista m.in. Opery Paryskiej). W rolach głównych występują, jak zawsze, pierwsi soliści baletu Paryskiej Opery Narodowej: Mathieu Ganio jako Ognisty Ptak, Hugo Marchand i Germain Louvet w cyklu pieśni Mahlera, a także Amandine Albisson jako solistka Bolera. Spektaklem dyryguje Patrick Lange, na co dzień współpracujący z Wiener Staatsoper, drezdeńską Semperoper czy londyńską Royal Opera House Covent Garden.
Spektakl trwa 125 minut (w tym dwie przerwy)